และตัวอิซางิก็กลัวว่าความรู้สึกของตัวเองที่มันได้เกินเลยไปจากคำว่าพี่น้องไปแล้ว มันจะทำให้โลกิอึดอัดได้
เจ้าตัวถึงได้ตัดสินใจที่จะไม่พูดออกไป เพราะอิซางิไม่อยากเสียโลกิไปเลยจริง ๆ (90)
และตัวอิซางิก็กลัวว่าความรู้สึกของตัวเองที่มันได้เกินเลยไปจากคำว่าพี่น้องไปแล้ว มันจะทำให้โลกิอึดอัดได้
เจ้าตัวถึงได้ตัดสินใจที่จะไม่พูดออกไป เพราะอิซางิไม่อยากเสียโลกิไปเลยจริง ๆ (90)
พอพูดตอบอิซางิออกไปแล้ว ราวิญโญ่ก็ลุ้นคำตอบของอิซางิที่จะพูดออกมา จนมือทั้ง 2 ข้างเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อที่เกิดขึ้นมาจากความตื่นเต้น
"เดี๋ยวผมจะลองไปคุยกับบันนี่เองครับราวิญโญ่ซัง" (113)
พอพูดตอบอิซางิออกไปแล้ว ราวิญโญ่ก็ลุ้นคำตอบของอิซางิที่จะพูดออกมา จนมือทั้ง 2 ข้างเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อที่เกิดขึ้นมาจากความตื่นเต้น
"เดี๋ยวผมจะลองไปคุยกับบันนี่เองครับราวิญโญ่ซัง" (113)
"พ่อหนุ่มคนนี้เป็นใครกันเหรอเนี่ยมินาโตะคุง" ในที่สุดก็มีป้าร้านของชำเดินเข้ามาถาม มินาโตะเองก็ส่งยิ้มกลับไปให้ พร้อมกับตอบออกไปว่า
"อ๋อ ลูกชายคนโตของผมกับคุชินะเองครับ" (255)
"พ่อหนุ่มคนนี้เป็นใครกันเหรอเนี่ยมินาโตะคุง" ในที่สุดก็มีป้าร้านของชำเดินเข้ามาถาม มินาโตะเองก็ส่งยิ้มกลับไปให้ พร้อมกับตอบออกไปว่า
"อ๋อ ลูกชายคนโตของผมกับคุชินะเองครับ" (255)
ในตอนแรกรินก็ยังปฏิเสธใจตัวเองอยู่ทุกวินาที แต่สุดท้ายแล้วรินก็ต้องยอมรับความรู้สึกนี้ที่มีต่ออิซางิในที่สุด
'มาทำให้ฉันชอบ แล้วแกก็หายหัวไป มันได้เหรอวะ!' รินร้องตะโกนขึ้นมาอย่างหงุดหงิด เพราะไม่ว่าจะทำยังไง รินก็ยังคงตามหาอิซางิไม่เจออยู่ดี (122)
ในตอนแรกรินก็ยังปฏิเสธใจตัวเองอยู่ทุกวินาที แต่สุดท้ายแล้วรินก็ต้องยอมรับความรู้สึกนี้ที่มีต่ออิซางิในที่สุด
'มาทำให้ฉันชอบ แล้วแกก็หายหัวไป มันได้เหรอวะ!' รินร้องตะโกนขึ้นมาอย่างหงุดหงิด เพราะไม่ว่าจะทำยังไง รินก็ยังคงตามหาอิซางิไม่เจออยู่ดี (122)
"ซาเอะจัง! รินรินก็อีกคน ไม่ต้องมาหัวเราะเลยนะ!" อิซางิร้องโวยวายขึ้นมา แล้วรินเองก็พูดออกไปว่า
"ช่วยไม่ได้ ก็โยจังมาหัวเราะใส่เราก่อนเอง คอยดูเถอะ สักวันเราจะต้องสูงกว่าโยจังแน่" (42)
"ซาเอะจัง! รินรินก็อีกคน ไม่ต้องมาหัวเราะเลยนะ!" อิซางิร้องโวยวายขึ้นมา แล้วรินเองก็พูดออกไปว่า
"ช่วยไม่ได้ ก็โยจังมาหัวเราะใส่เราก่อนเอง คอยดูเถอะ สักวันเราจะต้องสูงกว่าโยจังแน่" (42)
กากามารุเองก็เป็นประเภทเดียวกันกับบาจิระ ในเรื่องไม่ยอมกินยาระงับ...คิดถึงคุองชะมัด
(57)
กากามารุเองก็เป็นประเภทเดียวกันกับบาจิระ ในเรื่องไม่ยอมกินยาระงับ...คิดถึงคุองชะมัด
(57)
เดี๋ยวพรุ่งนี้จะพาไปซื้อเสื้อผ้า กับสมัครเรียนที่โรงเรียนใหม่
ซึ่งโรงเรียนนี้จะไม่เหมือนกับโรงเรียนในสลัมที่เธอเคยเรียนมาก่อนแน่นอน" (77)
เดี๋ยวพรุ่งนี้จะพาไปซื้อเสื้อผ้า กับสมัครเรียนที่โรงเรียนใหม่
ซึ่งโรงเรียนนี้จะไม่เหมือนกับโรงเรียนในสลัมที่เธอเคยเรียนมาก่อนแน่นอน" (77)
"งั้นเหรอ แล้วทำไมฉันถึงจำอะไรไม่ได้เลย" อิซางิในตอนนั้นรู้สึกว่าความทรงจำของตัวเองมันดูขาด ๆ หาย ๆ ไปจนไม่สามารถปะติดปะต่อเข้าหากันได้เลย (65)
"งั้นเหรอ แล้วทำไมฉันถึงจำอะไรไม่ได้เลย" อิซางิในตอนนั้นรู้สึกว่าความทรงจำของตัวเองมันดูขาด ๆ หาย ๆ ไปจนไม่สามารถปะติดปะต่อเข้าหากันได้เลย (65)
สมกับเป็นผู้จัดการทีมที่สามารถพาผู้เล่นความสามารถต่ำไปถึงระดับจังหวัดได้ เขาชักอยากจะเห็นฝีมือการทำนายสุดยอดเยี่ยมซะแล้วสิ
สมกับเป็นผู้จัดการทีมที่สามารถพาผู้เล่นความสามารถต่ำไปถึงระดับจังหวัดได้ เขาชักอยากจะเห็นฝีมือการทำนายสุดยอดเยี่ยมซะแล้วสิ
“ เท็ตสึยะ! “
” อิซางิคุงครับ! “
แปลกจังแฮะ เท็ตสึยะดูรีบร้อนดีนะ
” ไปโครงการบลูล็อกเถอะครับ! “
ห้ะ
“ ถ้าแบบนั้นอิซางิจะได้ไปถึงอันดับหนึ่งเลยนะครับ ”
“ เดี๋ยว ๆ ”
“ เท็ตสึยะ! “
” อิซางิคุงครับ! “
แปลกจังแฮะ เท็ตสึยะดูรีบร้อนดีนะ
” ไปโครงการบลูล็อกเถอะครับ! “
ห้ะ
“ ถ้าแบบนั้นอิซางิจะได้ไปถึงอันดับหนึ่งเลยนะครับ ”
“ เดี๋ยว ๆ ”
แต่ทว่า...
"เห็นแก่ที่แกโอนเงินมาให้ฉันตรงเวลาทุกเดือนมาหลายปี คืนนี้ฉันจะคืนกำไรให้แกหน่อยก็แล้วกันนะโนอา
ไปอาบน้ำแล้วมานอนกอดฉันซะ" (66)
แต่ทว่า...
"เห็นแก่ที่แกโอนเงินมาให้ฉันตรงเวลาทุกเดือนมาหลายปี คืนนี้ฉันจะคืนกำไรให้แกหน่อยก็แล้วกันนะโนอา
ไปอาบน้ำแล้วมานอนกอดฉันซะ" (66)
"มาแทนตัวเองว่านี่จังบ้าบออะไรของแกเนี่ยไกเซอร์!" อิซางิพูดออกไปพร้อมกับหรี่ตาลงแบบสงสัย
"ยจจังเป็นอะไรไป ก็ปกติเราก็เรียกกันแบบ---
"ปกติบ้านแกน่ะสิไกเซอร์!" (13)
"มาแทนตัวเองว่านี่จังบ้าบออะไรของแกเนี่ยไกเซอร์!" อิซางิพูดออกไปพร้อมกับหรี่ตาลงแบบสงสัย
"ยจจังเป็นอะไรไป ก็ปกติเราก็เรียกกันแบบ---
"ปกติบ้านแกน่ะสิไกเซอร์!" (13)
“ฝันดีนางิ”
มือข้างซ้ายที่ยังพอขยับได้เอื้อมขึ้นไปลูบกลุ่มผมนิ่มมือนั้นอย่างแผ่วเบา หวังว่าพลังที่เขามีจะพอช่วยสร้างฝันดีให้ชายคนนี้ได้จริงๆ
“ฝันดีนางิ”
มือข้างซ้ายที่ยังพอขยับได้เอื้อมขึ้นไปลูบกลุ่มผมนิ่มมือนั้นอย่างแผ่วเบา หวังว่าพลังที่เขามีจะพอช่วยสร้างฝันดีให้ชายคนนี้ได้จริงๆ
.
.
.
แต่ดูท่าอิซางิจะทำบุญไม่ขึ้นแถมยังซวยหนัก เพราะปัญหาที่เขาไม่อยากพบเจอดันเข้ามาพร้อมกันทั้งคู่
- จบ ปฐมบท แต่มาต่อตอนไหนไม่รู้
.
.
.
แต่ดูท่าอิซางิจะทำบุญไม่ขึ้นแถมยังซวยหนัก เพราะปัญหาที่เขาไม่อยากพบเจอดันเข้ามาพร้อมกันทั้งคู่
- จบ ปฐมบท แต่มาต่อตอนไหนไม่รู้
“ชอบหรือไง?” เอโกะแขวะ
“ชอบครับ” อิซางิเอ่ยแล้วยิ้มกว้าง มองคนที่ยิงประตูประกาศศักดาอย่างภูมิใจ
“พี่ซาเอะก็ชอบผมนะ”
เอโกะกลอกตา ยีหัวอิซางิแรงๆ
“สรุปจะมาแข่งฟุตบอลหรือมาอวดว่าที่แฟนหา!”
“ชอบหรือไง?” เอโกะแขวะ
“ชอบครับ” อิซางิเอ่ยแล้วยิ้มกว้าง มองคนที่ยิงประตูประกาศศักดาอย่างภูมิใจ
“พี่ซาเอะก็ชอบผมนะ”
เอโกะกลอกตา ยีหัวอิซางิแรงๆ
“สรุปจะมาแข่งฟุตบอลหรือมาอวดว่าที่แฟนหา!”
“วันนี้สนุกมากเลย ขอบคุณนะโยอิจิ ฮารุกะ” แมวน้อยย้ายเตียงมาติดริมหน้าต่างแล้วน้วยกันเองอยู่บนเตียง
อิซางินอนตรงกลาง ซากุระอยู่ด้านซ้าย ฮินาตะอยู่ข้างขวา
ตอนนี้ฮินาตะกับซากุระพลิกตัวมากอดอิซางิไว้
“แอ่ก...พวกนาย” อิซางิยิ้มกว้าง ลูบหัวเพื่อนทั้งสอง
“วันนี้สนุกมากเลย ขอบคุณนะโยอิจิ ฮารุกะ” แมวน้อยย้ายเตียงมาติดริมหน้าต่างแล้วน้วยกันเองอยู่บนเตียง
อิซางินอนตรงกลาง ซากุระอยู่ด้านซ้าย ฮินาตะอยู่ข้างขวา
ตอนนี้ฮินาตะกับซากุระพลิกตัวมากอดอิซางิไว้
“แอ่ก...พวกนาย” อิซางิยิ้มกว้าง ลูบหัวเพื่อนทั้งสอง
'ฉายาเนสวันไนท์ที่แกจะได้ในอนาคตข้างหน้านี้ แกอย่าเอามาใช้กับโยอิจิแล้วกัน ไม่งั้นฉันเอาแกตายแน่เนส' (255)
'ฉายาเนสวันไนท์ที่แกจะได้ในอนาคตข้างหน้านี้ แกอย่าเอามาใช้กับโยอิจิแล้วกัน ไม่งั้นฉันเอาแกตายแน่เนส' (255)
ให้คุณรีบวิ่งออกไปให้พ้นจากเขตโรงเรียนฟูรินซะ ไม่ต้องหันกลับมามองทางด้านหลัง และตัวคุณก็ไม่ต้องกลับเข้ามาที่นี่อีกเลย
ปล. คุณสามารถทำเรื่องลาออกแบบออนไลน์ได้ เพื่อรักษาชีวิตของคุณเอง] (50)
ให้คุณรีบวิ่งออกไปให้พ้นจากเขตโรงเรียนฟูรินซะ ไม่ต้องหันกลับมามองทางด้านหลัง และตัวคุณก็ไม่ต้องกลับเข้ามาที่นี่อีกเลย
ปล. คุณสามารถทำเรื่องลาออกแบบออนไลน์ได้ เพื่อรักษาชีวิตของคุณเอง] (50)
"จ้าพ่อจักรพรรดิผู้สูงส่ง แต่แข่งกันรอบล่าสุดนี่ แกก็แพ้ฉันนะ"
"รอบหน้าฉันไม่แพ้แกแน่โยอิจิ!"
ถึงแม้ว่าทั้ง 2 คนนี้จะนับว่าอีกฝ่ายเป็นศัตรูตัวฉกาจของตัวเอง แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมพอได้พูดคุยแบบนี้กันแล้ว มันกลับไม่มีความรู้สึกอึดอัดที่เกิดขึ้นมาเลยสักนิดเดียว (201)
"จ้าพ่อจักรพรรดิผู้สูงส่ง แต่แข่งกันรอบล่าสุดนี่ แกก็แพ้ฉันนะ"
"รอบหน้าฉันไม่แพ้แกแน่โยอิจิ!"
ถึงแม้ว่าทั้ง 2 คนนี้จะนับว่าอีกฝ่ายเป็นศัตรูตัวฉกาจของตัวเอง แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมพอได้พูดคุยแบบนี้กันแล้ว มันกลับไม่มีความรู้สึกอึดอัดที่เกิดขึ้นมาเลยสักนิดเดียว (201)
'ขอร้องล่ะ อย่าเป็นอะไรมากเลยนะโยอิจิ ฉันสัญญาว่าถ้าแกฟื้นขึ้นมาเป็นปกติ ฉันจะไม่ใจร้ายกับแกอีกแล้ว ฉันขอโทษ' ไกเซอร์คิดแบบนี้ขึ้นมาซ้ำ ๆ ไปตลอดทั้งทาง (188)
'ขอร้องล่ะ อย่าเป็นอะไรมากเลยนะโยอิจิ ฉันสัญญาว่าถ้าแกฟื้นขึ้นมาเป็นปกติ ฉันจะไม่ใจร้ายกับแกอีกแล้ว ฉันขอโทษ' ไกเซอร์คิดแบบนี้ขึ้นมาซ้ำ ๆ ไปตลอดทั้งทาง (188)
“ฝีมือกากอย่าปากเก่งไอ้กระจอก! ส่องกระจกดูหนังหน้าตัวเองซะก่อนจะแซะใคร!”
“แต่ถ้ายังไม่หายข้องใจ ฉันจะตบแกให้ดิ้นอีกรอบเอง”
“that's my girl!”
“บอกว่าใครเป็นเด็กแกหะ!”
“Maddog Owl หยุดทะเลาะกัน”
“เดี๋ยวนี้”
“Bunny ระวังคำพูดด้วย”
เป็นน้าหลานกันจริงๆ นั่นแหละ
“ฝีมือกากอย่าปากเก่งไอ้กระจอก! ส่องกระจกดูหนังหน้าตัวเองซะก่อนจะแซะใคร!”
“แต่ถ้ายังไม่หายข้องใจ ฉันจะตบแกให้ดิ้นอีกรอบเอง”
“that's my girl!”
“บอกว่าใครเป็นเด็กแกหะ!”
“Maddog Owl หยุดทะเลาะกัน”
“เดี๋ยวนี้”
“Bunny ระวังคำพูดด้วย”
เป็นน้าหลานกันจริงๆ นั่นแหละ
***และติดโล่ให้เรียบร้อย***
และบอกแนว GL/BL/HL
แม้ว่าบลูสกายจะเข้มงวดแบะเราอาจติดแล้วคนไม่เห็น แต่เพื่อนกันเราไม่ทิ้ง ผมจะนำท่านเข้าลิสต์เพื่อการส่องโป๊แบบมีกิจจะลักษณะ
***และติดโล่ให้เรียบร้อย***
และบอกแนว GL/BL/HL
แม้ว่าบลูสกายจะเข้มงวดแบะเราอาจติดแล้วคนไม่เห็น แต่เพื่อนกันเราไม่ทิ้ง ผมจะนำท่านเข้าลิสต์เพื่อการส่องโป๊แบบมีกิจจะลักษณะ