کتاب ها نوشته، فیلم وسریال ها ساخته خواهند شد از آنچه مردم ایران، بعد از ۵۷ زندگی اش کردند.
قهرمان های واقعی، بدون سانسور، جاویدنامان و...
با این هشدار که مناسب برای افراد با ناراحتی قلبی و افسردگی های حاد نیستند.
با این مقدمه که بر مبنای واقعیت است.
#تلنگر
قهرمان های واقعی، بدون سانسور، جاویدنامان و...
با این هشدار که مناسب برای افراد با ناراحتی قلبی و افسردگی های حاد نیستند.
با این مقدمه که بر مبنای واقعیت است.
#تلنگر
آدمِ بی کله، بهواسطهی تصمیمات بدون تفکر وهیجانی اش، ترسناک است.
از من به شما یادگار که از آن ترسناک تر، آدمِ ترسوست.
#تلنگر
از من به شما یادگار که از آن ترسناک تر، آدمِ ترسوست.
#تلنگر
February 15, 2026 at 8:18 AM
از لحاظ زن زندگی آزادی
February 15, 2026 at 7:02 AM
از لحاظ زن زندگی آزادی
بابای سپهردرمراسم چهلم پسرش و بعد از شنیدن شعار «مرگ بر حکومت بچهکش»:
.کلمهی مرگ رو برای هیچکس به کار نبرید. ما عاشق زندگی هستیم
.کلمهی مرگ رو برای هیچکس به کار نبرید. ما عاشق زندگی هستیم
February 17, 2026 at 6:35 PM
بابای سپهردرمراسم چهلم پسرش و بعد از شنیدن شعار «مرگ بر حکومت بچهکش»:
.کلمهی مرگ رو برای هیچکس به کار نبرید. ما عاشق زندگی هستیم
.کلمهی مرگ رو برای هیچکس به کار نبرید. ما عاشق زندگی هستیم
حالم خوش نیست. غم و استیصال پهن شده روی همهچیز. نه اینکه زندگی نکنم. نه. کار و زندگی و ورزش و حتی گاهی خنده سر جاشه. ولی غمه ول نمیکنه. اولین باره که هیچ روزنهٔ امیدی نمیبینم. از هر طرف که رفتم... فقط سعی میکنم روزبهروز دوام بیارم و با اینکه «نمیدونم باید چه کرد» کنار بیام. با ترسناکیِ همهچیز.
February 17, 2026 at 10:41 AM
حالم خوش نیست. غم و استیصال پهن شده روی همهچیز. نه اینکه زندگی نکنم. نه. کار و زندگی و ورزش و حتی گاهی خنده سر جاشه. ولی غمه ول نمیکنه. اولین باره که هیچ روزنهٔ امیدی نمیبینم. از هر طرف که رفتم... فقط سعی میکنم روزبهروز دوام بیارم و با اینکه «نمیدونم باید چه کرد» کنار بیام. با ترسناکیِ همهچیز.
اون هایی که رفتن فقط یه عدد نبودن
هر کدوم یه رویا بودن
یه زندگی و هزاران آرزو
هر کدوم یه رویا بودن
یه زندگی و هزاران آرزو
February 17, 2026 at 12:12 PM
اون هایی که رفتن فقط یه عدد نبودن
هر کدوم یه رویا بودن
یه زندگی و هزاران آرزو
هر کدوم یه رویا بودن
یه زندگی و هزاران آرزو
چند روز پیش برای زارا کامنت گذاشتم کی زن زندگی آزادی رو به نام زده؟ الان برام واضح شد. والا زن زندگی آزادی مال اون زنهاییه که سالها تو ایران زجر کشیدن و اونها «مردمن»، فرقی هم نمیکنه گرایش سیاسیشون چی باشه.
February 15, 2026 at 1:11 PM
چند روز پیش برای زارا کامنت گذاشتم کی زن زندگی آزادی رو به نام زده؟ الان برام واضح شد. والا زن زندگی آزادی مال اون زنهاییه که سالها تو ایران زجر کشیدن و اونها «مردمن»، فرقی هم نمیکنه گرایش سیاسیشون چی باشه.
خدمتتون عرض کنم که ناامیدی به مراتب از امیدِ واهی، کمخطر تره..! شما فکر کن هر روز از خواب بیدار شی به امیدِ اینکه امروز دیگه گل و بلبله اما میبینی نه.. همونه که بود و حتی بدتر! داستان زندگی هر روزمون شده ...
February 16, 2026 at 9:18 AM
خدمتتون عرض کنم که ناامیدی به مراتب از امیدِ واهی، کمخطر تره..! شما فکر کن هر روز از خواب بیدار شی به امیدِ اینکه امروز دیگه گل و بلبله اما میبینی نه.. همونه که بود و حتی بدتر! داستان زندگی هر روزمون شده ...
من هنوز و تا همیشه معتقدم که رهبران ما، آموزگاران ما، در درجهی اول از همین مردمیاند که در ایران زندگیمیکنند
ما باید گوش بکنیم و یاد بگیریم ازشون: درس مقاومت، درس زندگی، درس تعامل و همزیستی در جامعهای زخمی
ما باید گوش بکنیم و یاد بگیریم ازشون: درس مقاومت، درس زندگی، درس تعامل و همزیستی در جامعهای زخمی
February 17, 2026 at 6:40 PM
من هنوز و تا همیشه معتقدم که رهبران ما، آموزگاران ما، در درجهی اول از همین مردمیاند که در ایران زندگیمیکنند
ما باید گوش بکنیم و یاد بگیریم ازشون: درس مقاومت، درس زندگی، درس تعامل و همزیستی در جامعهای زخمی
ما باید گوش بکنیم و یاد بگیریم ازشون: درس مقاومت، درس زندگی، درس تعامل و همزیستی در جامعهای زخمی
زندگی به قبل ۱۸ دی و بعد اون تقسیم شد
February 13, 2026 at 5:25 PM
زندگی به قبل ۱۸ دی و بعد اون تقسیم شد
هیچوقت تو زندگی اینطور هر کاری هر کی میکنه، هر چی هر کی میگه، هم اشتباه و هم درست به نظرم نرسیده بود که این روزها. این جنگ درونی داره بیچارهام میکنه.
February 14, 2026 at 6:01 PM
هیچوقت تو زندگی اینطور هر کاری هر کی میکنه، هر چی هر کی میگه، هم اشتباه و هم درست به نظرم نرسیده بود که این روزها. این جنگ درونی داره بیچارهام میکنه.
دوستان من واقعا تنبل و خونهنشین نیستم، جای غلطی زندگی میکنم.
February 15, 2026 at 2:11 PM
دوستان من واقعا تنبل و خونهنشین نیستم، جای غلطی زندگی میکنم.
راضی نگهداشتن این زندگی گاهی خیلی خستم کنندهاس گاهی درحالی که میدونی امروز کلی کار انجام دادی و همهاش موفقیتآمیز بوده، اما به تاریکی شب که میرسی، حس عذابی توی وجودت که انگار امروز هیچکاری نکردی و تماما به بطالت گذروندی.
February 16, 2026 at 5:59 PM
راضی نگهداشتن این زندگی گاهی خیلی خستم کنندهاس گاهی درحالی که میدونی امروز کلی کار انجام دادی و همهاش موفقیتآمیز بوده، اما به تاریکی شب که میرسی، حس عذابی توی وجودت که انگار امروز هیچکاری نکردی و تماما به بطالت گذروندی.
Invasion of the Body Snatchers رو داریم زندگی میکنیم. خودم رو میگم.
February 16, 2026 at 10:37 PM
Invasion of the Body Snatchers رو داریم زندگی میکنیم. خودم رو میگم.
مثلا من تو گوشیم دارم ویکیپدیای روستای چنار رو میخونم، رادیو داره یه آهنگ میخونه توش میگه خاک بر فرقش نشیند آنکه یار از من گرفت، راننده تاکسی با کلافگی به دو تا اسکناس ده تومنی نگاه میکنه.
تقریبا هر صحنه رندومی از زندگی روزمره شبیه فیلمهای گل درشت جعفر پناهی اینا شده.
تقریبا هر صحنه رندومی از زندگی روزمره شبیه فیلمهای گل درشت جعفر پناهی اینا شده.
February 17, 2026 at 9:44 AM
مثلا من تو گوشیم دارم ویکیپدیای روستای چنار رو میخونم، رادیو داره یه آهنگ میخونه توش میگه خاک بر فرقش نشیند آنکه یار از من گرفت، راننده تاکسی با کلافگی به دو تا اسکناس ده تومنی نگاه میکنه.
تقریبا هر صحنه رندومی از زندگی روزمره شبیه فیلمهای گل درشت جعفر پناهی اینا شده.
تقریبا هر صحنه رندومی از زندگی روزمره شبیه فیلمهای گل درشت جعفر پناهی اینا شده.
سالهااا مادران و همسران اعدامیهای دهه ۶۰ یواشکی به بچهها و همسرانشون افتخار کردن. بعد سعی کردن از انزوا دربیان و با تحولات اجتماع همسو بشن، کینه نکردن، انتخابات شرکت کردن، تظاهرات ۸۸ شرکت کردن..الآن به قول خاله مرحمتیم داغدار پیشکسوت شدن.
ای زن زندگی آزادی ترینهای عزیزم
ای زن زندگی آزادی ترینهای عزیزم
تو یه ویدئو، یه خانوم چادری تو چهلم بچهش در قوچان با صدای محکم میگه من نه مال مردم خوردم نه شرمنده قوم کرد و بلوچم. سرم بلند، بچهم سربلند سینهش شکافته شد.
واقعا مو به تن آدم راست میشه این انسانهای آزاده رو میبینه.
کاش اینجوری مجبور نبودی به سربلندی خودت و بچهت افتخار کنی.
واقعا مو به تن آدم راست میشه این انسانهای آزاده رو میبینه.
کاش اینجوری مجبور نبودی به سربلندی خودت و بچهت افتخار کنی.
February 17, 2026 at 7:32 PM
سالهااا مادران و همسران اعدامیهای دهه ۶۰ یواشکی به بچهها و همسرانشون افتخار کردن. بعد سعی کردن از انزوا دربیان و با تحولات اجتماع همسو بشن، کینه نکردن، انتخابات شرکت کردن، تظاهرات ۸۸ شرکت کردن..الآن به قول خاله مرحمتیم داغدار پیشکسوت شدن.
ای زن زندگی آزادی ترینهای عزیزم
ای زن زندگی آزادی ترینهای عزیزم
خونهی یکی از دوستام رو که شعار میدادن علامتگذاری دقیق کردن(شماره واحد)و بعد هم کلانتری محل ازشون خواسته برن تعهد بدن که دیگه شعار ندن.
دیشب هم چند نفر مسلح در مجتمعی که همکارم زندگی میکنه رو علامتگذاری کردن.
دیشب هم چند نفر مسلح در مجتمعی که همکارم زندگی میکنه رو علامتگذاری کردن.
February 16, 2026 at 5:33 PM
خونهی یکی از دوستام رو که شعار میدادن علامتگذاری دقیق کردن(شماره واحد)و بعد هم کلانتری محل ازشون خواسته برن تعهد بدن که دیگه شعار ندن.
دیشب هم چند نفر مسلح در مجتمعی که همکارم زندگی میکنه رو علامتگذاری کردن.
دیشب هم چند نفر مسلح در مجتمعی که همکارم زندگی میکنه رو علامتگذاری کردن.
تازه من فکر کنم از یک جهت بدتره چون انتظارم این بود که حداقل با زندگی در کشورهای غربی یک سری اصول و ارزش را یاد گرفته باشن.
February 14, 2026 at 10:10 PM
تازه من فکر کنم از یک جهت بدتره چون انتظارم این بود که حداقل با زندگی در کشورهای غربی یک سری اصول و ارزش را یاد گرفته باشن.
من بارها این رو بعد از زن، زندگی، آزادی تجربه کردم و غصه خوردم. بعدش دیگه پذیرفتم دوستیهای حقیقی هم همیشگی نیستن، کنج عزلت گزیدم و رها شدم.
February 16, 2026 at 4:01 AM
من بارها این رو بعد از زن، زندگی، آزادی تجربه کردم و غصه خوردم. بعدش دیگه پذیرفتم دوستیهای حقیقی هم همیشگی نیستن، کنج عزلت گزیدم و رها شدم.
الان یادم اومد که شش سال و پنج روز پیش وارد این کشور شدم، و شش سال و چهار روز پیش اولین گلدونم رو خریدم. چون تمام سال قبلش دور دنیا سفر کردم فقط با یک چمدون، در حال انتظار ویزای کوفتی. و تنها چیزی که به نظرم زندگی رو میتونست عادی کنه گلدون داشتن بود. الان تو جنگل زندگی میکنم و زندگیم هنوز عادی نیست🤣
February 14, 2026 at 3:33 AM
الان یادم اومد که شش سال و پنج روز پیش وارد این کشور شدم، و شش سال و چهار روز پیش اولین گلدونم رو خریدم. چون تمام سال قبلش دور دنیا سفر کردم فقط با یک چمدون، در حال انتظار ویزای کوفتی. و تنها چیزی که به نظرم زندگی رو میتونست عادی کنه گلدون داشتن بود. الان تو جنگل زندگی میکنم و زندگیم هنوز عادی نیست🤣
شما شاید درک نکنین که این برای من چقدر دستاورد بزرگیه و چقدر از همیشه بیشتر احساس قدرت میکنم
خیلی خوشحالم و انگار دیشب نقطه عطفی در زندگی من بود
خیلی خوشحالم و انگار دیشب نقطه عطفی در زندگی من بود
February 14, 2026 at 11:54 AM
شما شاید درک نکنین که این برای من چقدر دستاورد بزرگیه و چقدر از همیشه بیشتر احساس قدرت میکنم
خیلی خوشحالم و انگار دیشب نقطه عطفی در زندگی من بود
خیلی خوشحالم و انگار دیشب نقطه عطفی در زندگی من بود
۱/چهل روز از این مصیبت گذشت و ما اندازه چهل سال پیر شدیم.
خندیدن رو، شادی رو، سادهترین حق برا زندگی کردن رو فراموش کردیم.
از زنده بودن، از بغل کردن بچهمون، از نون گرمی که همسر سر سفره گذاشت، از قدم زدن تو خیابونایی که بوی خون میداد، حتی از نفس کشیدن تو هوایی که شما دیگه توش نیستید شرمنده شدیم.
خندیدن رو، شادی رو، سادهترین حق برا زندگی کردن رو فراموش کردیم.
از زنده بودن، از بغل کردن بچهمون، از نون گرمی که همسر سر سفره گذاشت، از قدم زدن تو خیابونایی که بوی خون میداد، حتی از نفس کشیدن تو هوایی که شما دیگه توش نیستید شرمنده شدیم.
February 17, 2026 at 2:35 PM
۱/چهل روز از این مصیبت گذشت و ما اندازه چهل سال پیر شدیم.
خندیدن رو، شادی رو، سادهترین حق برا زندگی کردن رو فراموش کردیم.
از زنده بودن، از بغل کردن بچهمون، از نون گرمی که همسر سر سفره گذاشت، از قدم زدن تو خیابونایی که بوی خون میداد، حتی از نفس کشیدن تو هوایی که شما دیگه توش نیستید شرمنده شدیم.
خندیدن رو، شادی رو، سادهترین حق برا زندگی کردن رو فراموش کردیم.
از زنده بودن، از بغل کردن بچهمون، از نون گرمی که همسر سر سفره گذاشت، از قدم زدن تو خیابونایی که بوی خون میداد، حتی از نفس کشیدن تو هوایی که شما دیگه توش نیستید شرمنده شدیم.
گاهی آدم مجبور میشه با چند تا دست، هزار کار رو جمع کنه… اما این روزها حتی با هزار دست هم نمیشه وزن خبرهای تلخ رو از دوش دل برداشت.
هر روز یک اسم، یک قاب سیاه، یک خانهی خاموش و ما بین کار و زندگی، داریم آرامآرام کم میشیم.
خدا به این خاک و به مردمِ زخمیاش رحم کند. 🖤
هر روز یک اسم، یک قاب سیاه، یک خانهی خاموش و ما بین کار و زندگی، داریم آرامآرام کم میشیم.
خدا به این خاک و به مردمِ زخمیاش رحم کند. 🖤
February 16, 2026 at 2:53 PM
گاهی آدم مجبور میشه با چند تا دست، هزار کار رو جمع کنه… اما این روزها حتی با هزار دست هم نمیشه وزن خبرهای تلخ رو از دوش دل برداشت.
هر روز یک اسم، یک قاب سیاه، یک خانهی خاموش و ما بین کار و زندگی، داریم آرامآرام کم میشیم.
خدا به این خاک و به مردمِ زخمیاش رحم کند. 🖤
هر روز یک اسم، یک قاب سیاه، یک خانهی خاموش و ما بین کار و زندگی، داریم آرامآرام کم میشیم.
خدا به این خاک و به مردمِ زخمیاش رحم کند. 🖤
موبایلم الان یادآوری کرد که پارسال اینموقع برزیل بودم و داشتم لخت تو خیابون میچرخیدم و فکر میکردم زندگی هنوز خوشگلیهاش رو داره!
February 12, 2026 at 3:10 PM
موبایلم الان یادآوری کرد که پارسال اینموقع برزیل بودم و داشتم لخت تو خیابون میچرخیدم و فکر میکردم زندگی هنوز خوشگلیهاش رو داره!
خیلی از عادت ها و خصوصیات و روش های زندگی اولش تجربه اس،
بعد میشه تمرین کردن.
بعد تمرین دیگه میشه یه روش زیستن.
اینجاس که شرف و اصالت و انسانیت رنگ میگیره!
بعد میشه تمرین کردن.
بعد تمرین دیگه میشه یه روش زیستن.
اینجاس که شرف و اصالت و انسانیت رنگ میگیره!
February 15, 2026 at 3:57 PM
خیلی از عادت ها و خصوصیات و روش های زندگی اولش تجربه اس،
بعد میشه تمرین کردن.
بعد تمرین دیگه میشه یه روش زیستن.
اینجاس که شرف و اصالت و انسانیت رنگ میگیره!
بعد میشه تمرین کردن.
بعد تمرین دیگه میشه یه روش زیستن.
اینجاس که شرف و اصالت و انسانیت رنگ میگیره!